بازگشت انسان به ماه بعد از نیم قرن

مدت مطالعه: ۳ دقیقه + تصاویر

ماموریت فضایی آرتمیس ۲ (Artemis II) تو تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۶ (۱۲ فروردین ۱۴۰۵) شروع شد ۱۰ آوریل (۲۱ فروردین ۱۴۰۵) با موفقیت به پایان رسید.

این اتفاق خیلی بزرگیه، چون اولین باری بود که بعد از سال ۱۹۷۲ میلادی (۱۳۵۱ شمسی)، پای انسان دوباره به مدار ماه باز شد!

تو این ماموریت، چهار تا فضانورد ماه رو دور زدن و صحیح و سالم به زمین برگشتن. جالب‌تر اینکه اونا رکورد دورترین سفر انسان از کره زمین رو هم تو تاریخ شکستن و به فاصله ۴۰۶٫۷۷۱ کیلومتری از زمین رسیدن!

آرتمیس ۲ سوار بر موشک غول‌پیکر SLS از فلوریدا به فضا پرتاب شد. این موشک یکی از بزرگ‌ترین و قوی‌ترین موشک‌های تاریخ بشریته؛ با وزن پر از سوختِ ۲.۶ میلیون کیلوگرم و نیروی رانش ۳۹ میلیون نیوتن!
بعد از پرتاب و قرار گرفتن تو مدار بالای زمین، فضانوردها کنترل دستی فضاپیما رو به دست گرفتن تا یه سری مانورها رو تمرین کنن. بعدش با یه احتراق دقیق، تو مسیر ماه قرار گرفتن.
روز ۶ آوریل (۱۷ فروردین ۱۴۰۵)، اوریون وارد مدار ماه شد و از فاصله ۶٫۵۴۵کیلومتریِ سمت پنهان ماه (همون طرفی که از زمین دیده نمیشه) عبور کرد. اینجا بود که حدود ۴۰ دقیقه ارتباطشون با زمین قطع شد. وقتی خورشید پشت ماه قایم شد، اونا تونستن برخورد چندتا شهاب‌سنگ به سمت تاریک ماه رو با چشمای خودشون ببینن! در نهایت با استفاده از جاذبه خود ماه (مسیر بازگشت آزاد)، فضاپیما مثل یه بومرنگ به سمت زمین پرتاب شد و روز ۱۰ آوریل (۲۱ فروردین ۱۴۰۵) تو اقیانوس آرام (نزدیک سن دیگو) فرود اومد. کل این سفر هیجان‌انگیز یه کم بیشتر از ۹ روز طول کشید.

جرمی هانسن (متخصص ماموریت): خلبان جنگنده کانادایی که این اولین سفر فضایی‌اش بود و اولین کانادایی تاریخ شد که به ماه سفر می‌کنه.

راید وایزمن (فرمانده): خلبان سابق نیروی دریایی که قبلاً ۱۶۵ روز تو ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) زندگی کرده.

ویکتور گلاور (خلبان): ایشون هم خلبان نیروی دریایی بوده و تو این سفر، اولین فرد سیاه‌پوستی شد که به مدار ماه سفر می‌کنه.

کریستینا کوک (متخصص ماموریت): کسی که رکورد طولانی‌ترین اقامت فضایی پیاپی زنان (۳۲۸ روز) رو داره و تو این پرواز، اولین زنی شد که به ماه رفت.

قدم بعدی (آرتمیس ۳ تو سال ۲۰۲۷) قراره فرودگرهای ماه (ساخت اسپیس‌ایکس یا بلو اوریجین) و لباس‌های فضایی جدید رو تو مدار زمین تست کنه.
بعدش تو ماموریت آرتمیس ۴، بالاخره انسان دوباره پاش رو روی ماه میذاره! این بار فضانوردها قراره برن قطب جنوب ماه (جایی که احتمالاً تو دهانه‌های تاریکش یخ و آب وجود داره). برخلاف ماموریت‌های آپولو که دور و بر استوا فرود میومدن، این بار هدف ساختن یه «کمپ اصلی» (Base Camp) تو قطب جنوبه تا فضانوردها بتونن در آینده یک تا دو ماه اونجا بمونن و تحقیق کنن.

دلیلش کاملاً ایمنیه! رنگ نارنجی تو پس‌زمینه آبی اقیانوس به شدت به چشم میاد. اگه موقع پرتاب یا فرود تو آب بیفتن، تیم‌های نجات راحت‌تر می‌تونن پیداشون کنن. تو برنامه‌های قدیمی رنگ‌ها فرق داشت (نقره‌ای، سفید یا خردلی)، اما بعد از فاجعه انفجار شاتل چلنجر تو سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۴ شمسی)، پوشیدن لباس‌های نارنجی استاندارد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *